Svako ko posjeti Boku, doživljava je na sebi svojstven način, bilo da se radi o umjetnicima, naučnicima ili turistima, Boka snažno utiče na sva čulna iskustva. Boka je ono mjesto gdje se suprotnosti susreću i sjedinjavanju tvoreći jedan sasvim poseban ambijent. Suprotnosti se ogledaju u prirodi gdje se u jednom dijelu iz mirne površine mora naglo uzdižu krševite planine, a u drugom dijelu niču prave botaničke bašte, ali isto tako i u kulturno-istoriskom naslijeđa gdje se dvije civilizacije, istoka i zapada nadopunjuju u jedinstvenoj harmoniji. Praistorijsko doba, ilirsko doba, antičko doba, latinsko-vizantijsko doba, gotika, renesansa, barok, sve se to pretapa u savremeni život pokazujući i dokazujući da prave vrijednosti viječno traju, zajedno u harmoniji.

Područje Boke Kotorske, posmatrano kao geo-morfoloska i biljno-geografska cjelina, je veoma bogata prirodom, koja sa posebnim karakteristikama čini neobičan kontrast reljefa, ostatke tektonskih poremećaja, krečnjačkih površina, kao i listopadnu vegetaciju u samom priobalnom pojasu.

S obzirom da se proteže između Jadranskog mora i kraškog zaleđa, područje Boke Kotorske se nalazi pod uticajima sredozemne i planinske klime, koje kada se pomješaju tvore posebnu vrstu submediteranske klime, sasvim specifične za razliku od ostalog dijela crnogorskog primorja. Karakteristično za Boku jeste rano proljeće gdje, kada su sve okolne planine prekrivene snijegom, uz morsku obalu cvijetaju mediteranske biljke i drveće. U zimskom periodu takođe može da se uživa u sunčanim danima na obali dok se u planinski predio može stići za manje od sat vremena. Ljeta u Boki su prijatna sa nešto više kišnih dana nego u ostalom dijelu crnogorskog primorja, što se ogleda u bujnoj vegetaciji. U Boki najviše kišnih dana ima u kasnu jesen i djelimično tokom zime, pogotovo u unutrašnjem dijelu zaliva gdje visoke planine zatvaraju put oblacima koji dolaze sa juga i donose kišu. Uzduž čitave obale zaliva može se vidjeti bogata rasprostranjenost mediteranskog, kontinentalnog i egzotičnog bilja. Lovor, palme, masline, stabla naranadže, limuna i šipka, agave, oleanderi, kamelije, mimoze… samo su dio šarolike flore ovog regiona.

Zaliv je sa jugoistočne strane opasan krečnjačkim masivima Lovćena (1749m), a sa sjeverozapadne ograncima Orjena (1895m), Radoštaka (1446m) i Dobroštice (1570m). Izmedju ovih prostire se iznad Perasta krečnjački masiv Kason (873m).

Na sjeverozapadnoj strani ulaza u zaliv nalazi se Vitaljinsko poluostrvo, a na jugoistocnoj Luštičko. Ta dva poluostrva, rastavljena su moreuzom Oštro. U unutrašnjosti zaliva nalaze se još dva poluostrva i to Vrmačko, i Devesinjsko, koja razdvaja tjesnac Verige. Tijesnac Verige dijeli Boko Kotorski zaliv na dva spoljasnja zaliva, i to Herceg-Novski (ili Topljanski) i Tivatski, i dva unutrasnja zaliva Risanski i Kotorski

Boku ukrašavaju sedam ostrva, a to su: Sveti Marko, Mamula, Gospa od Skrpjela, Sveti Đorđe, Milosrdja, Ostrvo Cvijeća i Mala Gospa. Duž cijelog zaliva nalazi se lanac manjih gradova i mjesta od kojih bi svako moglo da ispriča svoju priču i o svakom bi se mogao napravit poseban web sajt.

 Ukupna povrsina zaliva je 87,3 km², zapremima iznosi 2,4 x 106 km³, maksimalne dubina 60 m i prosječna 27,3 m. Salinitet vode je 28%. Dužina obale iznosi 105,7 km. Boko Kotorski zaliv ulazi 28 km u kopno.

Istorijske karte Boke Kotorske

U Boku možete doći:

Kopnenim putem preko saobraćajnica: Bar - Budva - Tivat / Kotor; Nikšić - Risan; Trebinje - Herceg-Novi; Dubrovnik - Herceg-Novi. 

Vazdušnim putem preko aerodroma u Tivtu, Dubrovniku i Podgorici.

Morskim putem preko luka u Kotoru i Herceg-Novom.